ஆடல் கலையே தேவன் தந்தது....

ரஜினியின் நூறாவது படமான ஸ்ரீராகவேந்திரர் என்ற படத்தில் வரும் இந்தப் பாடல் எனக்கு அறிமுகமான விதமே அலாதியானது...

நான் பள்ளி இறுதிகளில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதெல்லாம் மற்ற பாடங்களுக்கும் எனக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல் இருப்பேன் (அதிலும் உயிரியலும் , இயற்பியலும் எந்தன் முன்னை வினைப் பயன்களோ என எண்ணி பல நாட்கள் பயந்திருக்கிறேன்).

என்ற போதிலும் என்னை உயிர்ப்போடு நான் வைத்துக்கொள்ள உதவிய ஒரே பாடம் (வேறென்ன) தமிழ் தான்.

எங்கள் தமிழ் அய்யாவுக்கு ஒரு எண்ணம் உண்டு , "இந்தக்கால பசங்க உருப்படணும்னா சினிமக்காரங்களப் பூராம் நாடு கடத்தணும்" என சொல்லுவார்.

அப்படிப்பட்ட தமிழ் வகுப்பில் அந்த அய்யாவே ஒரு திரைப்பாடலை உதாரணமாக சொன்னால் நமக்கு புல்லரிக்காதா என்ன?.

அன்றைய தினம் அவர் நடத்திக்கொண்டிருந்த பாடம் கம்பராமாயணம் (அவருக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை என்பதால் , கம்பராமாயணம் நடத்தியதை விட ராமரையும் கம்பரையும் துவைத்து தொங்கவிட்டது தான் அதிகம்).

அப்போது தான் திடீரென அவர் வகுப்பை பார்த்துக் கேட்டார் "யாரெல்லாம் ஸ்ரீராகவேந்திரர் படம் பார்த்திருக்கிறீர்கள் ?" என்று .எங்களுக்கெல்லாம் ஒரே அதிர்ச்சி.. என்னடா சினிமான்னாலும் சாமின்னாலும் கடுப்பாகிற அய்யா இன்னிக்கு இப்படியொரு கேள்வி கேட்கிறாரே .. ஏதாவது விவகாரம் இருக்கும்டான்னு கப்சிப்னு இருந்தோம்.

அப்புறம் அய்யா என்ன நினைத்தாரோ அவரே சொல்ல ஆரம்பித்தார்....

ஆடல் கலையே தேவன் தந்தது....ன்னு துவங்கும் பாடலின் இசை மற்றும் வரிகளை மிகவும் புகழ்ந்த அவர் செய்கை எங்களுக்கு வியப்பளித்தது. அதிலும் பின்வரும் வரிகளை அவர் மிகவும் ரசித்ததாக சொன்னார்.
.
.
.
மல்லிகையை வெண்சங்காய் வண்டினங்கள் ஊதும்
மெல்லிசையின் ஓசை போல் மெல்லச் சிரித்தாள்
.
.
.
அதன் பின்னர் பல முறை அந்தப்பாடலைக் கேட்டும் பார்த்தும் ரசித்திருக்கிறேன். எனக்கு அந்தப்பாடலின் அனைத்து வரிகளுமே பிடித்துப்போயின.

அய்யா போன்ற முற்றிலும் எதிர் கருத்து உடைய ஒருவர் இப்பாடலை புகழ்ந்தது குறித்து மெல்லிய பிரமிப்பு இருக்கின்ற போதிலும் இப்பாடலின் வெற்றி இத்தகைய பிரமிப்புகளில் தான் இருக்கிறது எனலாம் .

குருவாயூரப்பா...

குருவாயூர் கோவிலுக்குள் பின்னணிப் பாடகர் யேசுதாஸ் நுழைய அனுமதிப்பதா வேண்டாமா? என கேரளத்தில் மிகச் சூடான விவாதம் களை கட்டுகின்றது.

இதுநாள் வரை பெரிய அளவில் அரசியல்வாதிகள் தலையிடாத இந்த விசயத்தில் , இப்போதைய சர்ச்சையை துவக்கி வைத்தவர் கேரள மாநில அறநிலையத்துறை அமைச்சர் சுதாகரன். அவரின் இத்தகைய செயல்பாடுகள் வெறும் விளம்பரம் தேடிக்கொள்ளும் நோக்கம் மட்டுமே என முணங்குபவர்களும் உண்டு. என்ற போதிலும் இது ஒரு வரவேற்க்கப்பட வேண்டிய விசயம்.

கல்வியறிவு,பெண்ணுரிமை என முற்போக்கான விசயங்களுக்கு பெயர் போன கேரளம் , இந்த விசயத்தில் காலம் காலமாக மிகத் தவறான பாதையில் செல்கின்றது. மனிதர்களைப் பார்க்காமல் மனங்களைப் பார்க்காமல் வெறுமனே மதத்தை மட்டும் கணக்கில் கொள்வது எந்த வகையிலும் முறையல்ல.

இதே குருவாயூரப்பன் மீதும், சபரிமலை ஐய்யப்பன் மீதும் ஏராளமான பக்திப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளவர்தான் திரு.யேசுதாஸ். அவர் அந்த வகையில் கடவுளுக்கு ஏனைய இந்துக்களுக்கு நிகராக பணிபுரிந்தவராகிறார். அப்படியிருக்கையில் மதம் குறித்த விவாதங்கள் அர்த்தமற்றுப் போகின்றன.

பெரும்பாலான கேரள மக்களும் இந்த விசயத்தில் திரு.யேசுதாஸுக்கு ஆதரவுக்கரம் நீட்டியிருப்பதாக அமைச்சர் கூற , ஆகம விதிகளை காட்டுகிறாராம் தந்திரி.

இந்த தந்திரி-மந்திரி சண்டைக்கிடையே தனக்கு மட்டும் சிறப்பு அனுமதி வேண்டாம், தன்னைப் போன்ற மற்றவர்களுக்கும் என்று அனுமதி கிடைக்கின்றதோ அன்றே தானும் தரிசித்துக் கொள்வதாக கூறியுள்ளார் திரு.யேசுதாஸ்.

"பிறப்பால் மனிதனின் தன்மையை நிர்ணயம் செய்வது தவறென்பதை ", என்று இந்த மூடர்கள் உணரப்போகின்றார்கள் ?.

குறைந்த பட்சம் அந்த குருவாயூரப்பனாவது இவர்களுக்கு புரியவைக்கலாம் , அப்போதுதான் தன் மீது பாடப்பட்ட பாடல்களுக்கு தக்கதொரு பரிசளிப்பவராகிறார்.

குலத்தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்! - குறைந்த பட்சம் கடவுளாவது புரிந்துகொண்டால் பரவாயில்லை.
நன்றி.

(நன்றி : தட்ஸ் தமிழ்)