கண்ணாடி

என் கண்களை 
மறைத்தபடி

பச்சைக் கண்ணாடி…

உன்னிடமிருப்பதோ

சிவப்புக் கண்ணாடி…

காணும் பொருள்யாவும்

பச்சையென்று 
நான் மெய்யுரைக்க…

பச்சையல்ல சிவப்பென்று

நீயும் மெய்யுரைக்க…

பொய்களிரண்டும் சண்டையிட்டன…

சண்டையிடும் பொய்களிடையே

காண்பார் யாருமின்றி மெளனமாய்

இருந்தது உண்மை… வெண்மை !

சிறுதுளி

புறங்கை மீதோ

உச்சந்தலையிலோ

அண்ணாந்து பார்க்கும்போது

முன் நெற்றியிலோ

அன்றி வேறெங்குமோ

பட்டுத் தெறித்துவிழும்

முதல் ஒற்றை மழைத்துளி

உணர்த்துவதேயில்லை…

காத்திருக்கும் கனமழையின்

அடர்த்தியை !

போலவே

ஒற்றைச் சொல்லும்

ஓராயிரம்

வருடச்சண்டைகளும் !